daha izlemedim.
içimde öyle bir his var ki bu filmi izlemeyi beklerken.. tarif etmek zor. kendimi sinema salonunda tahmin edebiliyorum ama, dakka bir gol bir ağlamaya başlayacağımı, hep kendimden ve başkalarından bir şeyler bulacağımı, filmden büyük sözlerle ayrılacağımı tahmin edebiliyorum.
-zor be anne çok zornesi zormuş, göreceğiz.
-nesi zor be yavrum?
2 comments:
frafmanını dahi izlemeden gittim filme, son gün hakkında övgüler okudum ama çokda beğenilecek, aman çok ağlanılacak kısımlarını da duymamıştım. Ama dün filmden çıktığımdan beri, filmin fragmanını, müziklerini dinliyor duruyorum. En kısa zamanda tekrar izlemek niyetim. O gözyaşına çeyrek var sahnelerine denk gelmeden çok güsel diye düşünüyordum film için, son oldu güzelden öte bişey oldu film benim için. İşin komik yanı filmdeki aşk falan değil beni böyle etkileyen; sanki bizim mahallede bir film çekilmiş gibi hissetmeme sebep olan mekanlar, sadelik ve tabiki de müzikler... Ama bence yinede minumum beklentiyle girilirse salona, insan daha bir sindiriyor anlatılmak isteneni.
valla ben daha filmi izlemeden fragmanını repeate alıp alıp hüzünlenen bi insanın. klişe olması vs beni etkilemez. beklentilerimin de çok yüksek olduğunu sanmıyorum. hissedebilmek önemli.. beğeneceğimi düşünüyorum ben de..
Post a Comment